Publiek sê nee vir sportkwotas; Solidariteit vergader met minister

16 April 2014

Solidariteit het vandag berigte dat die omstrede   nuwe kwotastelsel in sport vir eers uitgestel is, verwelkom en meen praatjies   oor die voorgestelde nuwe kwotastelsel was niks minder as ʼn verkiesingsfoefie   nie. Fikile Mbalula, minister van sport, het intussen ʼn vergadering met   Solidariteit belê om die vakbond se besware te bespreek. Solidariteit sal   deur die oorhandiging van nagenoeg 52 000 petisies gepaardgaande met ʼn   memorandum, dit aan die minister duidelik maak dat kwotas, hetsy in die   werkplek of op die sportveld, onaanvaarbaar is en aangeveg sal word.

Johan Kruger, woordvoerder van Solidariteit, sê   Mbalula se skielike aankondiging en dringendheid met die saak is tekenend van   die regerende party wat die aandag van ander belangrike sake soos Nkandla   probeer aftrek. “Dit is egter verblydend dat Mbalula gewillig is om so   spoedig met Solidariteit en ander bekommerde partye oor die kwessie te   vergader. Dit is duidelik dat openbare teenstand teen sy aankondiging vrugte   afgewerp het en dat die minister genoop was om die implementering van die   nuwe kwotas te heroorweeg en eers insette van belangegroepe te kry. Dit is ʼn   verfrissende verandering van die regering se ondeursigtige houding teenoor   regstellende aksie en sy volgehoue onwilligheid om ʼn sinvolle debat daaroor   te hê. Solidariteit sal in sy vergadering met Mbalula daarop wys dat hierdie   in wese ʼn arbeidsaangeleentheid is en dat die voorgenome kwotastelsel lynreg   indruis teen die Wet op Gelyke Indiensneming.”

Kruger sê ʼn volledige memorandum met onder meer   regsargumente teen die kwotastelsel sal tydens die vergadering volgende week   aan die minister oorhandig word vir sy oorweging. “Ons het dit reeds duidelik   gemaak dat die vakbond nie sal skroom om die saak in die arbeidshof of   gelykheidshof te gaan beveg nie. Ons doen ʼn beroep op sportlui om die vakbond   te nader indien hulle nou of in die toekoms deur kwotas benadeel word.   Alhoewel die kwessie van regstellende aksie uiteindelik met gesonde debat en   ʼn herontwerp van die totale model moet geskied, is die vakbond genoop om die   saak in die howe te gaan beveg omdat die regering eenvoudig onverbiddelik   voortgaan om sy ideologie van rasseverteenwoordiging op alle gebiede te   implementeer.”

Solidariteit het reeds nagenoeg 52 000 petisies   ingesamel van bekommerde burgers wat eis dat kwotas gestop word. Die petisies   is genoeg om al die sitplekke van Loftus Versfeld vol te maak. Solidariteit   het hierdie getal as doelwit gekies omdat ’n stadion vol stemme ook simbolies   is van alle sportliggame en -instellings, spelers, sportliefhebbers en   ondersteuners in Suid-Afrika wat hul stem wil laat hoor teen kwotas in sport.   Die steun van lede van die publiek vir Solidariteit se veldtog teen kwotas is   aanduidend daarvan dat mense keelvol is vir die regering se suiwer   rassebenadering en sosiale manipulasie.

Johan     Kruger

Woordvoerder: Solidariteit

 

Gebrek aan verantwoordbaarheid sit agter swak leefbaarheid in Mpumalanga

15   April 2014

 

Gemeet aan standaarde vir finansiële bestuur,   watergehalte, padnetwerke en ander aanwysers vir goeie munisipale bestuur, is   leefbaarheid in Mpumalanga se munisipaliteite oor die algemeen uiters swak.   Die enigste uitsondering is die Steve Tshwete-munisipaliteit, wat die hoogste   leefbaarheidstelling nog ontvang het. Dit is van die bevindinge van die   Solidariteit Navorsingsinstituut (SNI) se Leefbaarheidsmonitor vir Mpumalanga   wat vandag bekend gestel is.

Die SNI het verlede jaar leefbaarheidsmonitors   vir Gauteng en Limpopo bekendgestel, wat daarop gemik is om die leefbaarheid   van ’n provinsie op munisipale vlak te meet. Leefbaarheid word aan die hand   van ʼn stel sleutelaanwysers en subaanwysers ontleed. Die   leefbaarheidsmonitors vorm deel van die werksaamhede van Solidariteit se werkgroep   oor verantwoordbaarheid. Die werkgroep se mandaat is om in aanloop tot die   verkiesing inligting aan die publiek beskikbaar te stel waarmee die regering   op verskeie terreine tot verantwoording geroep kan word. Lees hier meer oor   die werkgroep.

Eugene Brink, senior navorser van die SNI, sê   inwoners van Mpumalanga se munisipaliteite se inkomste is oor die algemeen   laag; werkloosheid en misdaadvlakke is hoog; die gesondheidsgeriewe is   gebrekkig; en drinkwater in talle areas is van ’n swak gehalte of selfs   ondrinkbaar. “Padnetwerke in Mpumalanga is onderontwikkeld en afgeleef;   korrupsie vier hoogty in sekere plekke; en die finansiële bestuur toon groot   gebreke. Die meeste van die munisipaliteite in die provinsie het tellings van   minder as 5 uit 10 ontvang. Die grootste enkele onderpresteerder is die   Emalahleni-munisipaliteit (wat Witbank insluit). As ’n munisipaliteit met ’n   beter inkomsteprofiel en dus meer kapasiteit as die res van die   munisipaliteite in die provinsie, asook ’n semi-stedelike karakter, is dié   munisipaliteit se situasie glad nie na wense nie. Die water is bykans   ondrinkbaar; misdaadvlakke is hoog; paaie is vol slaggate en die   munisipaliteit is onder provinsiale administrasie geplaas weens uiters swak   finansiële bestuur.”

Brink sê andersyds is daar ook ligpunte. “Baie   munisipaliteite se inwoners het ‘n hoë mate van toegang tot kraanwater en   veral in die huis; daar is goeie vordering ten opsigte van onderwys gemaak;   die afhanklikheidslas het in alle munisipaliteite in die provinsie gedaal;   die aard van behuising is taamlik formeel, en werkloosheid is weliswaar besig   om te daal. ʼn Voorbeeld van ’n munisipaliteit wat uitsonderlik in ʼn arm   provinsie presteer, is Emalahleni se buurmunisipaliteit, Steve Tshwete (wat   Middelburg insluit). Daar het die bevolking ook drasties sedert die   eeuwisseling gestyg, maar op enkele uitsonderings na vaar die munisipaliteit   uitstekend. In Steve Tshwete is die afhanklikheidslas en werkloosheidskoers   laag, die inkomsteprofiel is die beste in die provinsie, meer as 60% van die   huishoudings het kraanwater in hul wonings, vir ʼn geruime tyd reeds is die   gehalte van die drinkwater uitstekend, bykans 80% het toegang tot ‘n   spoeltoilet, korrupsie is laag en dit het drie ongekwalifiseerde oudits   agtereenvolgens ontvang.”

Brink sê die prestasie in Steve Tshwete bewys dat   relatiewe uitnemendheid en leefbaarheid haalbaar is in ’n arm en grootliks   landelike provinsie soos Mpumalanga en ten spyte van groot uitdagings. “Die   feit dat een munisipaliteit net langs ʼn ander soveel beter kan vaar,   beklemtoon juis weer die belangrikheid daarvan dat inwoners hul munisipale   owerhede tot verantwoording moet roep. Swak munisipale bestuur móét   aangespreek word.”

Kliek   hier om die Leefbaarheidsmonitor vir Mpumalanga af te laai.

Kliek   hier om die Leefbaarheidsmonitor vir Limpopo, wat verlede jaar bekend   gestel is, af te laai.

 

Kliek   hier om die Leefbaarheidsmonitor   vir Gauteng, wat verlede jaar bekend gestel is, af te laai.

 

 

Eugene Brink

Senior navorser: SNI

   

 

ANC kan ontken, maar bruin mense reeds benadeel

14   April 2014

Anders as wat die ANC in die Wes-Kaap gister in   ’n prokureursbrief aan die DA impliseer, is die ANC reeds besig met ’n   program wat bruin, Indiër en wit persone se deelname in senior posisies   dwarsdeur die land wil verskraal tot hul aandeel in die nasionale   rassedemografie. Die vakbond Solidariteit het vandag ’n afskrif van die   uitspraak in sy saak teen die departement van korrektiewe dienste (DKD),   waarin die hof bevind het dat die gebruik van die nasionale rassedemografie   in die Wes-Kaap op onbillike diskriminasie neerkom, aan die ANC gestuur.

Adv. Dirk Groenewald, hoof van Solidariteit se   Sentrum vir Billike Arbeidspraktyke, sê verkiesingspraatjies deur verskeie   politieke partye of selfs president Jacob Zuma kan nie die feit dat die   afdwinging van die nasionale rassedemografie reeds plaasvind – en inmiddels   verskerp word – ongedaan maak nie.

Groenewald sê: “’n Mens hoef slegs na die staat   se huidige regstellendeaksiepraktyke te kyk om te besef dat minderheidsgroepe   oor die algemeen, en veral die bruin gemeenskap in die Wes-Kaap, benadeel   word. Hierdie praktyke is duidelik ontbloot in Solidariteit se saak namens   tien van sy lede teen die DKD. Die doel van die konsepkodes is bloot om die   huidige onregmatige praktyke met wetgewing te legitimeer.”

Groenewald vervolg: “Dit is moeilik om in te sien   hoe diegene, wat die mening uitspreek dat die regulasies nie ʼn nadelige effek   sal hê nie of dat rassebenadeling nie reeds plaasvind nie, anders as   misleidend optree. Ons het die uitspraak aan die ANC en hul   regsverteenwoordigers, Bagraim Prokureurs, gestuur om die party en hul   regsverteenwoordiger daarvan bewus te maak dat die benadeling van bruin mense   – soos vir ander minderheidsgroepe – reeds praktyk is.”

Die arbeidshof in Kaapstad het vroeg vanjaar in   die DKD-saak in Solidariteit se guns beslis en beveel dat die DKD gehoor moet   gee aan ʼn vroeëre hofuitspraak in afwagting tot die appèlsaak. “Ons het egter   al verskeie skrywes aan die DKD gerig en hulle versoek om met ons te vergader   oor die implementering van die uitspraak maar sonder sukses. Die afgelope   naweek is daar weer oor die 200 poste deur die DKD in die Wes-Kaap   geadverteer, terwyl die departement versuim om ons te raadpleeg oor hoe hy   aan die hofbevel gehoor gaan gee.”

Groenewald sê die konsepregulasies sal nadelig   wees vir minderheidsgroepe, en spesifiek vir bruin mense aangesien ʼn   werkgewer met meer as 150 werknemers verplig sal wees om die   rassesamestelling van die nasionale ekonomiese aktiewe bevolking te gebruik   vir sy numeriese doelwitte. “Die ironie is dat die kodes se voorstelle reeds   gevestigde praktyk is en deur die departement van arbeid ondersteun word.   Eerder as dat aanvaarding van die kodes algehele nuwe indiensnemingspraktyke   sal inlui, sal die kodes heelwat van die bestaande praktyke bloot   legitimeer.”

Adv.     Dirk Groenewald

Hoof:     Sentrum vir Billike Arbeidspraktyke, Solidariteit

Kan pyn ʼn gawe wees?

Skrif: Daar kom toe ʼn melaatse man na Hom toe wat smekend op sy knieë voor Hom neerval en vir Hom sê: “As U wil, kan U my gesond maak.” (Markus 1:40)

 

Melaatsheid was die verskriklikste lot wat ʼn mens in die antieke tyd kon oorval. Jou doodsvonnis is feitlik gevel met die eerste tekens van hierdie siekte. ʼn Melaatse is dan ook as ʼn lewende lyk beskou. Daarom het dieselfde wette met betrekking tot die dood en die aanraking van ʼn lyk vir melaatsheid gegeld. Daar is nie van melaatsheid as ʼn siekte gepraat nie maar as onreinheid, en derhalwe is ʼn melaatse nie van sy siekte “genees” nie maar wel “gereinig”.

 

Die soort melaatsheid wat in die antieke tyd en veral in die Midde-Ooste voorgekom het, was anders as die siekte wat vandag as melaatsheid bekendstaan. Met moderne melaatsheid word die senupunte in die liggaam stelselmatig vernietig sodat die slagoffer alle gevoel verloor. So ʼn persoon kan dan mettertyd geen pyn meer voel nie. Die gevolglike skade en verminking is grotendeels aan hierdie gebrek aan gevoel te wyte. Melaatses kan byvoorbeeld nie voel wanneer hulle in ʼn doring trap of hulle hand op ʼn warm stoofplaat sit nie. Hulle sal ook nie hulle oë knip wanneer stofdeeltjies daarin waai nie, met die gevolg dat die horingvlies uitdroog en beskadig word, en hulle mettertyd blind word.

 

Dr Paul Brand, die grootste gesaghebbende op die gebied van moderne melaatsheid, het eenmaal gesê: “Ek kan aan geen groter geskenk dink wat ek aan my melaatse pasiënte kan gee nie as die geskenk van pyn.” Van nature sou ons graag geen pyn wou ervaar nie, maar in ʼn sekere sin is pyn ons bondgenoot. Pyn waarsku jou immers dat daar iets verkeerd is, en dring jou om aandag daaraan te gee.

 

Gebed: “Dankie vir my sintuie, Here, selfs vir die vermoë om pyn te kan ervaar. Amen.

Outeur: Dr. Isak Burger: President van AGS van SA

Staat moet tot verantwoording teenoor burgers geroep word

10   April 2014

Die vakbond Solidariteit het vandag ʼn werkgroep   oor verantwoordbaarheid binne die Solidariteit Navorsinginstituut (SNI)   aangekondig. Die werkgroep is in die lewe geroep as gevolg van Solidariteit   se toenemende bekommernis oor die algehele gebrek aan verantwoordbaarheid   binne die regering. Die regering se hantering van die Nkandla-debakel is ʼn   klinkklare bewys van die staat se onwilligheid om verantwoordbaar en   deursigtig te wees in die bestuur van die land.

Die werkgroep se onmiddellike mandaat is om in aanloop   tot die verkiesing die regering op ʼn aantal terreine tot verantwoordbaarheid   te roep. Die werkgroep is reeds etlike maande besig om inligting te versamel   en te interpreteer met die oog daarop om die regering verantwoordbaar te hou   teenoor die land se burgers.

Die SNI reik vandag die eerste inligtingsblad   (aangeheg) uit oor die agtergrond van ʼn aantal kandidate wat op die   onderskeie partye se kandidatelyste vir volgende maand se verkiesing verskyn.   Die werkgroep het die kandidatelyste van die grootste politieke partye   bestudeer met die oog daarop om te bepaal of die kandidate se agtergrond   hulle geskik en gepas maak om in die kabinet te dien. “Die profiele van die   ANC en die EFF se kandidate wat in die inligtingsblad verskyn, staan soos ʼn   doring in die oog uit tussen al die kandidate wat ontleed is. Dit is   teleurstellend dat dié kandidate, wat volgens Solidariteit nie as   kabinetslede behoort te dien nie, almal aan enkele partye behoort. Die feit   dat dié partye enigsins hierdie persone as kandidate voorstel, is tekenend   van ʼn gebrek aan verantwoordbaarheid. Indien dié partye enigsins daarin   belangstel om vertroue by die publiek in te boesem, sal hulle hul   kandidatelys ingrypend moet heroorweeg,” sê Dirk Hermann, bestuurshoof van   Solidariteit.

ʼn Verdere rol van die werkgroep sal wees om die   burgers van Suid-Afrika ingelig te hou oor die regering se   verantwoordelikhede teenoor landburgers as verbruikers en belastingbetalers.   In die komende weke sal die SNI sy Leefbaarheidsmonitor vir Mpumalanga   beskikbaar stel en weer inligting oor die leefbaarheid binne Gauteng en   Limpopo beklemtoon. Die verskerping van die vakbond se belastingveldtog sal   ook in die kollig geplaas word.

Die SNI sal in die komende weke ʼn aantal   dokumente vrystel wat handel oor die regering se verantwoordbaarheid teenoor   landsburgers ten opsigte van onder meer die gebruik van belastinggeld, om   binne ʼn leefbare munisipale omgewing te woon, die beskerming van hul eerste   generasie grondwetlike regte en die regering se implementering van  werkbare   beleide en wetgewing om ʼn volhoubare toekoms vir Suid-Afrika te verseker.

Volgens Hermann staar die land sy grootste morele   krisis sedert 1994 in die gesig. “Die algemene gebrek aan verantwoordbaarheid   binne alle vlakke van regering veroorsaak dat Suid-Afrika en sy burgers se   belange vernietig word ter uitvoering van die regering se onwerkbare   ideologieë. Tesame met die sistemiese korrupsie waaronder die staat gebuk   gaan, plaas die regering die volhoubaarheid van Suid-Afrika en die welsyn van   sy burgers op die spel. Dit word toenemend duideliker dat burgerlike   drukgroepe steeds noodsaakliker word as waghonde om te verseker dat die   regering op alle vlakke tot verantwoording geroep word.”

Die werkgroep het ook opdrag gekry om ʼn   langtermynstudie oor sistemiese korrupsie binne die regering van stapel te   stuur en is dit ook gemandateer om ʼn dossier aan die openbare beskermer te   oorhandig na aanleiding van inligting wat in die hof na vore gekom het in die   omstrede misdaadintelligensie-saak van kol. Kobus Roos teen die   Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD). Die werkgroep sal ook in die komende   weke die soeklig laat val op die regering se beleid rakende eiendom, onderwys   en gesondheid met die oog daarop om die publiek bewus te maak van die   moontlike gevolge daarvan. In aanloop tot Vryheidsdag beplan die werkgroep om   ʼn verslag oor die huidige stand van eerste generasie menseregte onder die   regerende party beskikbaar te maak.

Die werkgroep sal na die verkiesing voortgaan om   hom op bepaalde terreine te fokus met die doel om goeie inligting en   navorsing beskikbaar te stel ten einde ander belanghebbendes te bemagtig om   die regering en sy amptenare op nasionale en internasionale vlak   verantwoordelik te hou vir hul optrede.

** Die   inligtingsblad oor die agtergrond van verskeie kandidate op politieke partye   se kandidatelyste is aangeheg.

Dirk     Hermann

Bestuurshoof: Solidariteit

 

Johan     Kruger

Woordvoerder: Solidariteit

 

Wêrelddag vir veiligheid en gesondheid by die werk

Deur Hanlie van Vuuren   

Die Internasionale Arbeidsorganisasie wy jaarliks een dag, 28 April, spesifiek aan die bevordering van beroepsgesondheid en -veiligheid. Die tema verskil van jaar tot jaar en vanjaar se tema is veiligheid en gesondheid in verband met die gebruik van chemikalieë in die werkplek.

Chemikalieë vorm ’n integrerende deel van die moderne lewe en dit word daagliks vervaardig en in werkplekke wêreldwyd gebruik, ook in Suid Afrika. ’n Balans tussen die voor- en nadele wat chemiese produkte inhou, is slegs moontlik indien behoorlike bestuur en samewerking tussen die staat, werkgewers en werknemers gehandhaaf kan word ten opsigte van alle fasette van produksie, gebruik en afvalbestuur, of die vernietiging van chemikalieë. In hierdie verband het die departement van arbeid in November 2013 ’n vrywillige ooreenkoms met werkgewers en vakbonde in die chemiese sektor aangegaan waarvolgens prioriteit verleen word aan die veilige hantering, berging en afvalbestuur van chemikalieë. Voortspruitend uit die ooreenkoms is ses aspekte geïdentifiseer waarop gekonsentreer sal word by die samestelling van ’n praktiese werkplan, naamlik leierskap, kommunikasie, opleiding, voldoende hulpbronne om die sektor te monitor, die versterking van wetstoepassing, en toegang tot sinvolle inligting en data.

Solidariteit is ’n medeondertekenaar van die ooreenkoms en het reeds aandag gegee aan sekere aspekte wat hierbo genoem is, soos die opleiding van organiseerders en verteenwoordigers. Inligting word ook gereeld deurgegee in ons tydskrif en in elektroniese formaat. Advies is ook net ’n oproep ver – lede kan ons met vrymoedigheid kontak.

Verder moedig ons alle lede aan om leierskap aan die dag te lê wanneer veiligheid op die spel is – stel die voorbeeld!

Die risiko verbonde aan blootstelling aan chemikalieë is een van dié velde wat die grootste uitdaging inhou vir die veiligheid van werknemers aangesien die gevare wat chemikalieë inhou, so wyd uiteenlopend is. Dit sluit in veiligheidsrisiko’s soos ontvlambaarheid, gesondheidsgevare soos blootstelling aan karsinogeniese stowwe, en omgewingsgevare soos vergifting.

Hoewel heelwat vordering reeds gemaak is met die veilige hantering, berging en vernietiging van chemiese stowwe, vind ernstige ongelukke steeds daagliks plaas en word mense steeds siek na blootstelling. Die boodskap wat dus uitgedra moet word, is – praat daaroor! Wat ervaar u wanneer u oor gevare in die werkplek praat?

Waarlik sout!

Skrif: Julle is die sout vir die aarde. Maar as sout verslaan het, hoe kry ’n mens dit weer sout? Dit is niks meer werd nie. Dit word buitekant weggegooi, en die mense vertrap dit” (Matt 5:13).

Jesus is duidelik oor die lot van sout wat nie regtig meer “sout” is nie: “Dit is niks meer werd nie. Dit word buitekant weggegooi, en die mense vertrap dit” (Matt 5:13). Dié Christene wat hulle roeping as sout vir die aarde nie vervul nie, het net een vooruitsig: om deur die wêreld en die duiwel vertrap te word. In hierdie opsig is daar nie plek vir ʼn swakkeling, ʼn jellievis, ʼn draadsitter nie. Jy is óf sout wat die kwaad teëstaan en oorwin, óf die kwaad en die Bose vertrap jou.

 

Daar was seker nog nooit ʼn tyd dat Christene en die kerk hierdie woorde van Jesus ernstiger moes opneem as juis vandag nie. Hier dink ek veral aan die Westerse lande met hulle Christelike agtergrond en geskiedenis. Dit is ongelukkig ʼn hartseer werklikheid dat die kerk in die meeste van hierdie lande agteruitgaan – in Europa nog meer as in die VSA. Hierdie tendens is in Suid-Afrika  ook aan die toeneem onder die meer Westers georiënteerde deel van ons samelewing. Dit maak die uitdaging vir ons as kinders van die Here, én ons verantwoordelikheid, des te groter.

 

Dit is egter nie nodig om te dweep nie. Dit is ook nie nodig om te probeer voorgee wat jy nie is nie. Wat wel nodig is, is dat Christene die ware kleure van Christenskap sal wys; dat daar weer oor Bybelse lewenswaardes gepraat en dit uitgeleef en vir ons kinders geleer sal word; en dat “elkeen wat sê dat hy aan die Here behoort, moet wegbreek van die ongeregtigheid” (2 Tim 2:19).

 

Laat die sout weer waarlik “sout” wees!

 

GEBED: “Ek maak dít my gebed en begeerte, Here: Laat my waarlik ‘sout’ wees. Amen.

 

Outeur: Dr. Isak Burger: President van AGS van SA

 

 

Aanstellingsbeleid sal werkers hul stem ontsê in die keuse van voorlopige likwidateurs – Solidariteit

2 April 2014

 

Solidariteit   het vandag sy tevredenheid uitgespreek nadat die Wes-Kaapse hooggeregshof   verlede Vrydag ’n interdik toegestaan het waarvolgens die implementering van   die nuwe aanstellingsbeleid oor voorlopige likwidateurs opgeskort word   hangende die uitslag van die hersieningsaansoeke wat deur die Concerned   Insolvency Practitioners Association (Cipa) en die South African   Restructuring and Insolvency Practitioners Association (Saripa) gebring is.

 

Die vakbond   Solidariteit was suksesvol in sy aansoek om as applikant tot Cipa se   hofgeding teen die minister van justisie en konstitusionele ontwikkeling en   die hoofmeester van die hooggeregshof van Suid-Afrika toe te tree.

 

Die beleid   is op 7 Februarie 2014 gepubliseer en sou teen die einde van Maart vanjaar   van krag word as die dringende interdik nie toegestaan was nie. Dit is   oënskynlik gemik op die bevordering van ras- en geslagsverteenwoordigendheid   in hierdie professie. Aldus die nuwe beleid sou 40% van aanstellings aan   swart, bruin, Indiër- en Chinese vroue toegeken word; 30% aan swart, bruin,   Indiër- en Chinese mans; 20% aan wit vroue; en 10% aan wit mans.

 

Adv. Dirk   Groenewald, hoof van Solidariteit se Sentrum vir Regverdige Arbeidspraktyke,   het Solidariteit se besorgdheid uitgespreek oor die effek wat die beleid sou   hê as dit toegepas sou word. Volgens Groenewald sal die uitwerking van die   nuwe beleid tot nadeel van werkers, insluitend voorheen benadeelde werkers,   strek. Groenewald sê: “Die aanstelling van voorlopige likwidateurs volgens ’n   rigiede rasse- en geslagsformule sonder inagneming van ’n bewese rekord en   sonder dat dit die steun van werkers geniet, sal ongetwyfeld lei tot die   aanstelling van persone wat nie oor die vaardighede en ervaring beskik om ’n   besigheid van finale likwidasie te red nie. Werkers benodig vaardige   voorlopige likwidateurs wat hulself bewys het as synde daartoe in staat en   bereid om ’n besigheid deur bekwame bestuur van die boedel van finale   likwidasie te red.”

 

Volgens   Groenewald is dit nie altyd in die beste belang van werkers en krediteure dat   ’n finale likwidasiebevel toegestaan word nie. Veral in die mynbedryf beteken   ’n finale likwidasiebevel dat die maatskappy sy mynlisensie verloor, wat op   sy beurt beteken dat werknemers hul werk verloor, wat duidelik nie in hul   beste belang is nie. Dit is derhalwe nie uitsonderlik dat mynmaatskappye vir   tot so lank as vier jaar in voorlopige likwidasie verkeer nie, wat dit des te   meer belangrik maak dat werkers en krediteure ’n sê het wanneer dit kom by   die aanstelling van ’n voorlopige likwidateur.

 

Dirk     Groenewald

Hoof:     Sentrum vir Billike Arbeidspraktyke, Solidariteit

 

 

Vordering en uitdagings in mynboubedryf vandag onder loep geneem

27 Maart 2014

 

Vordering en uitdagings in mynboubedryf vandag onder loep geneem

 

Die kwartaallikse vergadering van adjunkpresident Kgalema Motlanthe se raadgewende forum vir ’n volhoubare mynbedryf het vandag plaasgevind. Die vergadering het aandag gegee aan die suksesse behaal met en uitdagings verbonde aan die implementering van die raamwerkooreenkoms wat op 3 Julie 2013 deur alle vername rolspelers in die mynboubedryf, behalwe AMCU, onderteken is.

Volgens Gideon du Plessis, sekretaris-generaal van die vakbond Solidariteit, is een van die belangrikste suksesse die vordering wat gemaak is met die hersiening van die meerderheidsbeginsel in die vakbondbedryf, wat aan minderheidsvakbonde meer ruimte sal bied om hul lede se belange op tersaaklike forums te behartig. “Ander positiewe verwikkelinge sluit in vordering met infrastruktuurontwikkeling in die mynboubedryf; ’n gunstiger bedeling vir arbeiders wat ver van hul tuistes af werk; en vooruitgang wat binne die mynmisdaadbekampingsforum gemaak is.”

Du Plessis vervolg: “Die twee grootste uitdagings wat vandag bespreek is, is die afwesigheid van AMCU by belangrike gesprekke en die voortslepende stakingsverwante geweld en intimidasie.”

Du Plessis sê deelnemers aan vandag se forumvergadering het ook ’n waardevolle verbintenis aangegaan. “Al die partye teenwoordig het hulle verbind tot die daarstelling van ’n program om veral buitelandse beleggers se vrese te takel en te besweer.”

Solidariteit is beïndruk met die leierskap wat adjunkpresident Motlanthe in hierdie voortgesette inisiatief openbaar, sowel as met sy verbintenis tot die verwesenliking van ’n stabiele mynbou-omgewing.

Die volgende vergadering van die forum sal net ná die nasionale verkiesing gehou word.

 

Gideon du Plessis

Hoofsekretaris: Solidariteit

 

Uitspraak eersdaags verwag in omstrede misdaadintelligensiesaak

28 Maart 2014

Uitspraak eersdaags verwag in omstrede misdaadintelligensiesaak

 

Die vakbond Solidariteit verwag eersdaags uitspraak in die omstrede misdaadintelligensiesaak wat Solidariteit namens kol. Kobus Roos teen die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD) voer. Die SAPD het reeds aan die begin van die hofverrigtinge op ʼn omstrede wyse in die hof toegegee dat hy nie in ʼn posisie is om die meriete van die saak te beveg nie.

 

Die SAPD het verder toegegee dat Roos daarop geregtig is om in ʼn soortgelyke posisie geplaas te word as die pos wat hy voor die beskermde bekendmaking gevul het. Hy is uit hierdie posisie geskuif nadat hy omvattende korrupsie blootgelê het. Die SAPD het ook toegegee dat Solidariteit se regskoste deur die SAPD betaal moet word.

 

Johan Kruger, woordvoerder van Solidariteit, sê die enigste aspek wat in dispuut gebly het, is die hoeveelheid vergoeding waarop Roos geregtig is. “Die partye het die hof oor hierdie punt toegespreek en Solidariteit se regspan het aangevoer dat die beroepsbenadeling, viktimisasie en skade aan Roos se reputasie die hof noop om die maksimum vergoeding in sy guns toe te staan. Die arbeidshof kan volgens wet die maksimum vergoeding van 12 maande se salaris aan Roos toeken. Solidariteit se regspan het aangevoer dat selfs die maksimum vergoeding wat toegestaan kan word, nie genoeg sal wees om Roos te vergoed vir alles wat hy die afgelope drie en ʼn half jaar moes deurmaak nie.”

 

Regter Le Grange het aangedui dat uitspraak tot einde Maart 2014 voorbehou is.

Kol. Roos, wat al vir 26 jaar in diens van die SAPD is, werk tans in die inspeksie- en evalueringsafdeling van misdaadintelligensie. Die afdeling was nooit funksioneel nie en is tans geskrap. Roos is deur Mdluli na dié afdeling geskuif nadat hy tydens ʼn beskermde bekendmaking bewerings en bewyse van korrupsie in misdaadintelligensie blootgelê het.

Roos het voorheen as hoof van die interne-ouditafdeling van misdaadintelligensie waargeneem en was onder meer verantwoordelik vir oudits op die sogenaamde rekening vir geheime dienste. Mdluli het Roos onder meer aangestel om dié rekening te ondersoek; Mdluli het die ondersoek later weer stopgesit en Roos daarna verskuif na die pos wat hy tans beklee.

 

Johan Kruger

Woordvoerder: Solidariteit